نکاتی برای خرید یک تمبک خوب

تنبک طبلی کهن و ایرانی است. به آن ضرب هم می‌گویند. اگرچه سازی سنتی در موسیقی کلاسیک و نواحی ایران است، در موسیقی تلفیقی امروزی نیز جای خود را یافته است. شکلی جام‌مانند دارد و از چوب ساخته می‌شود و پوستی طبیعی روی آن کشیده شده است. از یک قطعه چوب یکپارچه ساخته نمی‌شود و سه بخش دارد: پایه‌ای باریک، بدنه‌ای بزرگ و دهانه‌ای با پوست کشیده.

تنبک یکی از سازهای کوبه‌ای اصلی موسیقی کلاسیک و نواحی ایران است. برخلاف طبل‌های دیگر، این طبل جام‌شکل با همهٔ انگشتان نواخته می‌شود. همین تکنیک است که تنبک را به یکی از جذاب‌ترین طبل‌های سنتی جهان بدل کرده است. سنت موسیقایی ایران راهی برای بیان شادی، اندوه، تلاش و عشق است؛ خلاصه هر آنچه به زندگی مربوط می‌شود، و تنبک یکی از بهترین سازها برای بیان این احساس‌ها در قالب موسیقی است.

شاید این را هم بپسندید: راهنمای موسیقی ایرانی - همه چیز دربارهٔ موسیقی ایرانی

ساختار تنبک

طبل ایرانی تنبک سازی بزرگ و چوبی است. شکلی جام‌مانند با پوست بز دارد. برخلاف دیگر طبل‌های جام‌شکل، شکل آن بسیار گوشه‌دارتر است. به‌طور سنتی از چوب توت، زبان‌گنجشک یا گردو ساخته می‌شود. مانند همهٔ سازهای بومی دیگر، اندازهٔ آن بر پایهٔ سلیقهٔ نوازندگان فرق می‌کند. یک تنبک بزرگ نزدیک به 30 سانتی‌متر قطر و 46 سانتی‌متر طول دارد. چند نوع تنبک وجود دارد که 5 نوع از آنها بیشتر مورد پسند نوازندگان امروزی ایران است.

چگونه تنبک بنوازیم

روی تنبک دو ضربهٔ اصلی نواخته می‌شود.

• تُم: تُم به صدای بم اشاره دارد و در میانهٔ پوست نواخته می‌شود.
• بَک: بَک روی کناره نواخته می‌شود و صدایی زیر تولید می‌کند

ترکیب این دو صدا ریتمی هماهنگ به نام تُم-بَک پدید می‌آورد. می‌توان آن را روی پا یا کنار بدن و زیر بازوی نوازنده نواخت. برای تولید ریتم از دست‌ها و سرانگشتان استفاده می‌شود.

صدای تنبک

با وارد کردن فشار بر پوست در نقطه‌های گوناگون می‌توان جلوه‌های ملودیک به دست آورد. این کار به صدا دامنه‌ای از رنگ‌ها می‌بخشد که بیش از یک اکتاو گسترده است. حتی صداهای نرم نیز بسته به اندازه و کشش پوست تولید می‌شود و نوازندگان می‌توانند آن را بسیار آسان کوک کنند. نوازندگان حرفه‌ای می‌توانند گونه‌های متنوعی از صداهای موسیقایی گویا و حتی صداهای تلفیقی امروزی بسازند.

ساز تنبک تا سدهٔ بیستم چندان محبوب نبود. حتی سازی کم‌اهمیت به شمار می‌آمد و تا اواخر دههٔ 1800 تنها برای همراهی سازهای ملودیک و خوانندگان به کار می‌رفت، اما در میانهٔ دههٔ 1900 کم‌کم بسیار محبوب شد و با افزایش شهرتش در اجراهای تکنوازی نیز ظاهر شد. امروزه محبوب‌ترین ساز کوبه‌ای ایران است.

شاید این را هم بپسندید: مروری بر تاریخ دف در ایران

همهٔ مدل‌های تنبک فروشگاه ما دست‌ساز و ساختهٔ استادکارانی برجسته با قیمت‌های مناسب‌اند. اگر به دنبال خرید تنبکی کاربردی با بهترین ارزش هستید، از فروشگاه ما در استانبول دیدن کنید یا کاتالوگ آنلاین ما را ببینید.

برای اطلاعات بیشتر لطفاً مجموعهٔ تنبک ما را ببینید.