Alles over de Turkse davul

De davul is het oudste slaginstrument dat in de menselijke geschiedenis bekend is en wordt met de hand of met stokken bespeeld. De davul is een van de belangrijkste slaginstrumenten binnen de Turkse muziek en cultuur. Door de geschiedenis heen stond hij symbool voor gezag en ook vandaag geldt hij nog als teken van kracht. Omdat het instrument zowel vreugde als verdriet kan uitdrukken, klinkt het vaak op bruiloften en festivals, maar ook bij begrafenissen.

De geschiedenis van de davul

De davul is wijdverbreid in Turkse gebieden, omdat hij tot de oudste instrumenten behoort die Turkse volkeren gebruikten en bespeelden. Sinds het Hunnenrijk, een van de grote rijken uit de Turkse geschiedenis, neemt het instrument een bijzondere plaats in. Door zijn lange geschiedenis heeft de davul vele vormen, materialen, namen en afmetingen gekend voordat hij zijn huidige vorm kreeg. Ook tegenwoordig verschillen de gebruikte materialen en vervaardigingstechnieken per regio. De davul wordt bovendien vaak samen bespeeld met de zurna, een ander onmisbaar instrument uit de Turkse cultuur. Op bruiloften en andere feestelijke gelegenheden vullen deze twee instrumenten elkaar aan.

Ook is bekend dat de oude Egyptenaren, Assyriërs en volkeren uit het Verre Oosten al vóór het ontstaan van geschreven bronnen trommels van dit type gebruikten. 
Inheemse Amerikanen bespeelden trommels tijdens dansen bij religieuze ceremonies, terwijl Afrikaanse gemeenschappen ze behalve voor dans ook gebruikten om tussen stammen te communiceren met gecodeerde ritmes. Naast zijn muzikale functie diende de davul dus ook voor communicatie en waarschuwingen. Het instrument werd ingezet om verspreide soldaten tijdens oorlogen bijeen te roepen, vijandelijke posities rond een vesting te bepalen en berichten over een overwinning of brand door te geven. Daarmee vormt de davul een van de historische grondslagen van de slagwerksectie in het moderne orkest.

De davul is een cilindervormig slaginstrument met twee vellen. Koorden rond de ketel houden de vellen op spanning en met een draagriem hangt het instrument over de schouder. De speler gebruikt een dunne stok en een houten klopper. De klopper, de tokmak, produceert een diepe en luide basklank die “düm” wordt genoemd; de dunne stok brengt de hogere klank “tek” voort.

Hoe is een davul opgebouwd en welk type kunt u het beste kopen?

Vergeleken met andere traditionele instrumenten heeft de davul een vrij eenvoudige constructie. De davul bestaat uit twee hoofdonderdelen: een cilindrische ketel die aan beide zijden open is, en de vellen die over beide uiteinden worden gespannen. De afmetingen van de ketel kunnen per regio verschillen. Een standaarddavul heeft een diameter van ongeveer 55 tot 60 cm. Het dunne, elastische trommelvel kan van schapen- of geitenhuid worden gemaakt. Tijdens het opspannen wordt het vel nat aangebracht en afgestemd op de gewenste toon. Daarna wordt het met zigzag lopende koorden ondersteund. Door deze koorden losser of strakker te zetten, kan de toonhoogte worden aangepast.

De spanring kan van hout of metaal zijn; moderne davuls worden soms ook van kunststof of zelfs glas gemaakt. Walnoot en kersenhout behoren tot de beste materialen voor de ketel. De klopper kan worden vervaardigd uit abrikozen-, sinaasappel- of eikenhout.

Waar koopt u de juiste davul?

Hoewel de davul eenvoudig oogt, kan het lastig zijn om het juiste model te kiezen. Juist vanwege de eenvoudige constructie verdient de kwaliteit van de gebruikte materialen extra aandacht. Al onze davuls worden afzonderlijk en met zorg vervaardigd, zodat u volop van het bespelen kunt genieten. Naast hoogwaardige materialen letten we nadrukkelijk op de vakbekwaamheid van de makers. Al onze instrumenten, waaronder onze davuls, worden vervaardigd door professionele ambachtslieden die bekendstaan om hun meesterschap. In onze winkels en op onze website vindt u een instrument dat bij uw smaak en speelstijl past.