Belangrijkste Turkse blaasinstrumenten

Blaasinstrumenten nemen een belangrijke plaats in binnen vele muziekculturen. Turkse blaasinstrumenten hebben ieder een eigen bouw, klank en regionale speeltraditie. In dit artikel maakt u kennis met de belangrijkste namen en kenmerken.

Over Turkse blaasinstrumenten       

Blaasinstrumenten zoals fluiten en rietinstrumenten zetten een luchtstroom om in klank. De speler brengt de luchtkolom in het instrument aan het trillen. Door gaten te openen of te sluiten verandert de effectieve lengte van die luchtkolom en daarmee de toonhoogte. Gesloten gaten leveren doorgaans lagere tonen op; open gaten verkorten de luchtkolom en verhogen de toon.

Welke Turkse blaasinstrumenten zijn er?     

De Turkse muziek kent verschillende karakteristieke blaasinstrumenten:

De ney heeft een bijzonder belangrijke en gerespecteerde plaats in de Turkse soefimuziek en klassieke muziek. Een ervaren neyspeler wordt neyzen genoemd.

De klarinet speelt een grote rol in Turkse volks-, Roma- en feestmuziek en vraagt een beweeglijke vingertechniek en beheerste adem. Hij klinkt vaak op bruiloften, henna-avonden en verlovingsfeesten.

De zurna is een krachtig dubbelrietinstrument met een zeer doordringende klank. Daardoor is hij bij uitstek geschikt voor gebruik in de openlucht. Samen met de davul is hij onmisbaar bij veel bruiloften en regionale feesten.

De kaval is een herdersfluit met twee hoofdtypen: dilli kaval met een windkanaal en dilsiz kaval zonder blok. Hij kan van hout of metaal worden gemaakt; pruimenhout is geliefd, naast onder meer buxus, eik en haagbeuk. Niksar in de provincie Tokat staat bekend om zijn kavalbouw.

De mey is een blaasinstrument met dubbelriet dat veel voorkomt in onder meer Erzurum, Kars, Gümüşhane en Erzincan en tegenwoordig in volksmuziekensembles door heel Turkije wordt gebruikt. Hij bestaat uit corpus, riet en een klem voor de opening van het riet. Verwante instrumenten heten in Azerbeidzjan en omliggende regio's onder meer balaban.    

Gemeenschappelijke kenmerken van Turkse blaasinstrumenten

Blaasinstrumenten zetten de adem van de speler om in trillingen van een luchtkolom. Openingen, boring, lengte en mondstuk bepalen hoe de lucht beweegt en welke tonen kunnen worden gevormd.

Bij sommige instrumenten ontstaat de trilling met een enkel- of dubbelriet; bij fluiten wordt een luchtstroom op een rand gericht. Het holle corpus versterkt en vormt de klank. Vingerzetting, ademdruk en embouchure werken samen om toonhoogte en klankkleur te beheersen.

Sala Muzik helpt u graag meer te ontdekken over instrumenten uit Turkije en het Midden-Oosten. Bekijk onze producten en neem contact op voor advies.