Wszystko o perskim tarze 

Perski tar to instrument o długim gryfie i podwójnym pudle rezonansowym. Perski tar należy do instrumentów strunowych. To najmłodszy instrument muzyczny perskiego folkloru.  Jego historia sięga zaledwie 250 lat wstecz. Dzisiejsza postać instrumentu ukształtowała się w 18. wieku. Irańczycy mówią, że tar jest sułtanem instrumentów. Powszechnie uważa się, że tar wywodzi się od rebabu, na którym gra się w Pakistanie i w Afganistanie. Odkąd muzycy przyswoili go perskiej sztuce, stał się popularnym instrumentem miejskim. Długi i wąski gryf tara ma płaską podstrunnicę zakończoną sześcioma drewnianymi kołkami. Instrument ma trzy podwójne chóry strun „śpiewających”, które biegną nad podstrunnicą. Są też dwie pary krótszych  strun, umieszczonych pod basem i nad dwoma niewielkimi miedzianymi mostkami w górnej części podstrunnicy. Strojenie tych strun bywa różne, zależnie od upodobań wykonawcy.

 Cechy tara

Po persku słowo „tar” znaczy struna, a perski tar to  strunowy instrument drgający. Dźwięk powstaje najpierw dzięki drganiu napiętej struny.  Instrumenty o takich drgających strunach nazywa się chordofonami. Persowie nazywają swój ulubiony instrument mianem „Târ-e Shirâz” , czyli tar z Szirazu. Perski tar to po prostu instrument strunowy, na którym gra się kostką. Kostką wydobywa się z instrumentu dźwięk. Perski tar ma też progi przywiązane do gryfu.

 Progi perskiego tara 

Przyciśnięcie struny do progu wyznacza długość drgającego odcinka struny, a więc i wysokość dźwięku. Progi tradycyjnych tarów wykonuje się z jelita. Są przewiązywane wokół gryfu. Zgodnie z tradycją każdy próg składa się z 3 lub 4 nitek. Progi są ruchome, dzięki czemu można ustawić je na nowo. Liczba progów w klasycznym tarze wynosi od 22 do 28. Progi umieszczone między progami całego tonu a półtonu odpowiadają mikrotonom. 

Styl tradycyjny

Styl tradycyjny narodził się w okresie dynastii Kadżarów. Perskiego tara trzymano przy piersi aż do początku lat 1920. później opuszczono go i oparto na nogach. Zmieniła się nie tylko technika gry, lecz także pewne elementy budowy instrumentu. Zachowały się nagrania wielkich mistrzów. Mirza Abdollah i Mirza Hussein Qoli Farahani byli bardzo utalentowanymi kompozytorami i stworzyli piękne utwory, które do dziś inspirują wielu muzyków.

 Jakość brzmienia

Tar to jeden z głównych instrumentów muzyki perskiej. Gra się na nim zarówno w zespole , jak i solo. Głośność instrumentu jest porównywalna z innymi tradycyjnymi instrumentami takimi jak santur, ney, oud i kamanche ; można na nim grać bez mikrofonu. Poza użyciem w nowoczesnych zespołach irańskich tar bywa też grany w orkiestrach. 

Wszystkie tary w naszym sklepie są ręcznie robione i wychodzą spod ręki znakomitych rzemieślników, a przy tym mają przystępne ceny. Jeśli szukasz wygodnego tara w dobrej cenie, odwiedź nasz sklep w Stambule albo zajrzyj do naszego katalogu online.