Ի՞նչ է գեյչակը․ կառուցվածք, պատմություն և նվագ

Գեյչակ ընտրելիս կարևոր է հասկանալ դրա տարածաշրջանային տեսակը, կառուցվածքը, լարերի դասավորությունը, թաղանթը, աղեղը և նախատեսված լարումը։ Ի՞նչ պետք է ստուգել համապատասխան գեյչակ գնելիս։

Գեյչակ կամ ղայչակ անվանումը կիրառվում է Իրանում, Աֆղանստանում, Պակիստանում, Տաջիկստանում և հարակից շրջաններում հանդիպող մի քանի աղեղնավոր լարային գործիքների համար։ Անունը նման է Կենտրոնական Ասիայի գիջակին, բայց կառուցվածքները և տեղական դասակարգումները կարող են տարբեր լինել ու կապվել քամանչայի ընտանիքի հետ։

Գեյչակը ունի բազմաթիվ տարածաշրջանային ձևեր և կատարողական դերեր։ Շարունակեք կարդալ՝ ծանոթանալու կառուցվածքին, պատմական պնդումների սահմաններին և ընտրության գործնական չափանիշներին։

Ի՞նչ է գեյչակը 

Գեյչակը աղեղով նվագվող ցցավոր լարային գործիք է, որի որոշ տարբերակներ ունեն երկբաժան ռեզոնատոր, կարճ առանց լադերի վիզ և երեք, չորս կամ ավելի մետաղական լարեր։ Այն օգտագործվում է, օրինակ, իրանական և բելուջական երաժշտական ավանդույթներում։ Ձայնատուփը կարող է փորագրվել մեկ կտոր փայտից, բայց սա բոլոր տեղական տեսակների պարտադիր հատկանիշը չէ։ 

Որո՞նք են առանձնահատկությունները         

Պամիրում և Կենտրոնական ու Հարավային Ասիայի այլ շրջաններում կան գիջակի կամ ղայչակի հարակից տարբերակներ, սակայն այն այդ տարածաշրջանի միակ լարային գործիքը չի եղել։ Իրանը, Աֆղանստանը և Պակիստանը ներկայացնող գեյչակները կարող են պատրաստվել ծիրանենու, թթենու, ուռենու կամ այլ փայտերից և ունենալ փայտե կամ երբեմն մետաղական մասեր։ Որոշ երկբաժան իրանների վրա ձգվում է կենդանական թաղանթ, իսկ լարերի քանակը, լարումը և համակրող լարերի առկայությունը տարբեր են։ Աղեղը սովորաբար կազմված է կոր կամ ուղիղ փայտից ու ձիու մազից կամ ժամանակակից սինթետիկ նյութից։

Գեյչակը սովորաբար պահում են ուղղահայաց՝ ցցի կամ իրանի ստորին մասի հենումով, և նվագում աղեղով։ Գործիքը կարելի է հենել ծնկին կամ պահել տեղական տեխնիկային համապատասխան այլ դիրքով՝ ձախ ձեռքով կառավարելով վիզը և աջով՝ աղեղը։ Հնչերանգը կախված է թաղանթից, իրանից, լարերից, աղեղից և կատարողից, ուստի «քաղցր» կամ «զարդարային» ձայնը սուբյեկտիվ նկարագրություն է։

Ո՞րն է գեյչակի պատմությունը    

Գեյչակ, գիջակ և հարակից անուններով աղեղնավոր գործիքների պատմությունը ընդգրկում է Պարսկաստանը, Կենտրոնական Ասիան, Աֆղանստանը, Բելուջիստանը և Չինաստանի արևմտյան շրջանները։ Որոշ ույղուրական բանավոր պատմություններ գործիքի կերպարը կապում են աղեղի ու նետի հետ, բայց Սուն դինաստիայի ժամանակ «առաջին հրապարակային թողարկման» պնդումը ժամանակակից առևտրային լեզու է և պատմական փաստ չէ։ Տարբեր աղբյուրներում հիշատակվում են երկու, երեք, չորս հիմնական կամ լրացուցիչ համակրող լարերով ձևեր։ Ժամանակակից համերգային տարբերակների ստանդարտացումը տեղի է ունեցել տարբեր գործիքագործների և երաժիշտների աշխատանքի միջոցով, ոչ մեկ միասնական անցումով դեպի «արևմտյան սանդղակ»։

Ինչպե՞ս նվագել գեյչակ      

Գեյչակը հին ավանդույթներ ունեցող աղեղնավոր գործիք է, որի տեղական ձևերը հանդիպում են նաև Նուրիստանում և հարակից վայրերում։ Այն կարող է նվագել մենակ կամ թաբլայի, դհոլակի, այլ հարվածայինների ու համույթի հետ՝ ըստ երգացանկի։ Առջևի մասը երբեմն զարդարվում է ներկով, փորագրությամբ կամ արտացոլող տարրերով։ Արևի լույսը հանդիսատեսի վրա ուղղելու պատմությունները պետք է դիտել որպես տեղական անեկդոտ կամ բեմական սովորույթ, ոչ գործիքի համընդհանուր տեխնիկա։ Սկսեք կայուն դիրքից, բաց լարերի մաքուր աղեղից և ուսուցչի առաջարկած լարումից։

Sala Muzik-ը ներկայացնում է տարբեր տարածաշրջանային գործիքներ։ Գեյչակ ընտրելիս ստուգեք կոնկրետ նյութերը, չափերը, թաղանթը, հիմնական ու համակրող լարերի քանակը, լարումը, աղեղը, ձայնային նմուշը և վերադարձի պայմանները։

 Ձեզ կարող է հետաքրքրել՝  Լավ նեյ ընտրելու խորհուրդներ