Wszystko o Ogur Sazi

Kopuz, którego historia sięga 6000 r. p.n.e., uchodził w społecznościach, do których należał, za instrument święty. Nie był tylko instrumentem muzycznym — służył także do leczenia chorób. Nazwa „kopuz” nie odnosiła się przy tym do jednego instrumentu: dawniej określano nią wszystkie instrumenty, podobnie jak dziś słowa bağlama/saz używa się do opisania całej rodziny. W historii istniało wiele różnych rodzajów kopuza. Instrumenty te nazywano według liczby strun. Rozwój kopuza jako instrumentu muzycznego, szeroko używanego w Azji Środkowej i Anatolii, nie zatrzymał się przez wieki. Wraz z przejściem od koczownictwa do życia osiadłego rosła liczba strun i progów w kopuzach. Rozwój muzyki wpływał na rozwój instrumentów.

Może Ci się też spodobać: jak nastroić turecki kopuz

Ogur Sazi

Erkan Ogur to jeden z muzyków, których również zainspirował rozwój muzyki. Zaprojektował i wyprowadził sześciostrunowy kopuz, czyli Ogur Sazi, czerpiąc z trzystrunowego kopuza — znanego na półwyspie Teke także jako trzystrunowa cura — z lutni, na której grano w baroku, we wczesnym renesansie i w renesansie, oraz z gitary klasycznej.

Kluczowe czynniki, które odegrały ważną rolę przy projektowaniu Ogur Sazi, czyli sześciostrunowego kopuza, to barwa, style gry i układy progów trzystrunowej cury i kopuza, budowa podstrunnicy lutni oraz technika arpeggia i systemy strojenia gitary klasycznej. Najważniejsze różnice między zwykłymi kopuzami a Ogur Sazi to grubość podstrunnicy wynikająca z liczby strun, dobór grubości strun oraz barwa zależna od techniki gry. Poza tym w Ogur Sazi — tak jak w gitarze klasycznej — można grać jednocześnie harmonię i melodię.

Ogur Sazi zaprojektował Erkan Oğur w 1992 roku, a wykonał go lutnik Kemal Eroğlu. Rozmiar korpusu instrumentu, którego wszystkie cechy konstrukcyjne i progi są takie same jak w kopuzie, zależy od oczekiwanego stroju. Podstrunnica jest na tyle gruba, żeby zmieściło się nad nią 6 strun. Zwykle robi się ją z grabu, choć czasem z przodu podstrunnicy umieszcza się heban. Ogur Sazi ma 25 progów. Struny mogą być w całości nylonowe albo metalowe. Możliwe jest też, żeby 3 dolne były nylonowe, a 3 górne metalowe. Na Ogur Sazi gra się techniką arpeggia, bez kostki. Erkan Oğur zbudował także wersje 9-strunowe w jednym rzędzie i 12-strunowe w podwójnym rzędzie. Dzięki dużej liczbie strun instrument ma bogatą barwę. Można na nim rozkładać akordy w arpeggiach obejmujących nawet sześć dźwięków w blokach.

Może Ci się też spodobać: jak nastroić Ogur Sazi

Akordy powstają zwykle w układzie pionowym. W stroju „naturalnym molowym” drugą strunę od dołu przyjmuje się za dźwięk finalny. Przy innych zestawieniach akordów dźwięk finalny można jednak przenieść na dowolną strunę. Inaczej niż na kopuzie, gra się tu 4 palcami zamiast 3. Instrument nie pozostał eksperymentem — korzystali z niego rozmaici artyści w nagraniach płytowych, w muzyce filmowej i serialowej, w międzynarodowych mediach i na koncertach. Tradycyjne tureckie instrumenty muzyczne można znaleźć w różnych sklepach muzycznych.

Wszystkie egzemplarze Ogur Sazi w naszym sklepie z instrumentami są ręcznie robione, wychodzą spod ręki znakomitych rzemieślników i mają przystępne ceny. Jeśli szukasz wygodnego Ogur Sazi w dobrej cenie, odwiedź nasz sklep muzyczny w Stambule albo zajrzyj do naszego katalogu online.

Więcej informacji znajdziesz w naszej kolekcji Oguz Sazi