Czym jest doumbek? Jak grać na doumbeku?

Doumbek to bardzo stary instrument muzyczny. To instrument perkusyjny używany zwłaszcza podczas pałacowych zabaw na Bałkanach i na Bliskim Wschodzie w średniowieczu. Choć w większości zapomniany, wciąż bywa używany. Nadal używa się go w Turcji. W dawnych czasach jego korpus lepiono z gliny i wypalano. Dziś korpus wykonuje się z miedzi i drewna.

Korpus ma kształt kielicha, a na niego naciąga się skórę. Dolna część korpusu jest węższa, a górna szersza. Rozmiarem doumbek jest zbliżony do darbuki. Ludzie, którzy grają na doumbeku, nie zostali całkiem zapomniani, choć jest ich niewielu. Zwłaszcza osoby zainteresowane instrumentami perkusyjnymi bardzo lubią barwę doumbeku. Ma on niepowtarzalny głos. Gra na doumbeku nie jest łatwa — trzeba grać tak, by oddać mu sprawiedliwość.

W średniowieczu Turcy po mistrzowsku grali na bębnie doumbek i w większości przyciągali uwagę obcych. Także ludzie mało zainteresowani muzyką mają w tym brzmieniu coś, czym mogą się cieszyć. Dzisiejsza rzadkość instrumentu jest dla melomanów jeszcze ciekawsza.

Historia doumbeku

Bęben doumbek to instrument perkusyjny używany u Tatarów krymskich, na Bliskim Wschodzie i na Bałkanach od średniowiecza. Innymi słowy, jak sama nazwa wskazuje, historia doumbeku jest bardzo długa. W tamtych czasach używano go w porze pałacowych zabaw. Ku XX wiekowi popadł w zapomnienie. Ale dziś, choć doumbeku używa się niewiele, w niektórych szkołach uczy się na nim grać. Jest podobny do darbuki, ale różni się barwą — to nie jest dokładnie ten sam instrument.

Może Ci się też spodobać: https://salamuzik.com/blogs/news/guide-of-persian-music

Doumbek wniósł ogromny wkład w rozpoznawalność świata, od Bliskiego Wschodu po cały świat. Na doumbeku grano także w pałacach osmańskich. Doumbek rozprzestrzenił się w Europie dzięki Imperium Osmańskiemu. Dziś w większości krajów europejskich są ludzie, którzy grają na bębnie doumbek, choć sprzedaje się tam niewiele takich instrumentów. Na niektórych dużych koncertach doumbek naprawdę wybrzmiewa.

Kraje arabskie i Turcy stworzyli szczególne odmiany doumbeku. Doumbeki wykonane przez Turków są starsze. Ta niepowtarzalna muzyka, którą Turcy grali w późniejszych czasach, przyciągnęła uwagę innych ludów i rozpowszechniła się w innych krajach. Wzbudziła szczególnie duże zainteresowanie w krajach arabskich, bliskich nam pod względem muzycznym. Był to instrument, którego słuchali zarówno zwykli ludzie, jak i dworzanie. Bęben doumbek, który z Imperium Osmańskiego trafił na Zachód, przyciągnął też uwagę melomanów w krajach europejskich. Był instrumentem, który kochali i którego słuchali zwykli ludzie i dworzanie. Doumbek, który z Imperium Osmańskiego trafił na Zachód, przyciągnął też uwagę melomanów w krajach europejskich.

Może Ci się też spodobać: Turecka darbuka, bęben doumbek, tombak

Rodzaje doumbeku

Odmiany doumbeku różnią się materiałami użytymi do budowy. Kielich składa się z korpusu w kształcie kielicha i naciągniętej skóry lub plastiku. Korpus w kształcie kielicha może być wykonany z doumbeku, drewna, miedzi lub żelaza. W średniowieczu ten korpus lepiono z doumbeku. Potem czekano całymi dniami na słońcu, wypalano i czekano, aż stwardnieje. Później naciągano na niego kozią lub krowią skórę. Zanim zaczęli grać, wystawiali skórę na słońce, żeby ciepło utrzymało ją miękką. Dzięki temu naciągnięta skóra brzmiała lepiej.

Dziś bardzo trudno znaleźć taki bęben doumbek. Obecnie sprzedaje się instrumenty o korpusie z żelaza lub miedzi, z naciągniętym plastikiem. Przy ich wytwarzaniu próbuje się uzyskać jakość dźwięku jak w glinianym doumbeku ze skórą. Innymi słowy, odmiany doumbeku zmieniały się wraz z czasem. Wykonanie go ręcznie ze skóry i gliny nie jest już wybierane, bo wymaga więcej materiału i więcej czasu na przygotowanie. Sprzedaje się głównie doumbeki produkowane fabrycznie. Służą do muzyki rytmicznej. Skórę lub plastik naciąga się na korpus i mocuje obręczą. Krawędzie obręczy stają się twarde, przez co podczas gry boli ręka. Dlatego w dzisiejszych odmianach obręcz opiłowuje się tak, by nie raniła dłoni. U Arabów spotyka się inne rodzaje doumbeku. Od najdawniejszych czasów rozpowszechnił się wśród ludów arabskich i tureckich.

Może Ci się też spodobać: Egipski doumbek

Jak grać na doumbeku?

Doumbek to instrument perkusyjny. Gra się na nim, uderzając ręką albo pałeczkami. Bęben doumbek ma szczególną, rytmiczną barwę; gra na nim jest łatwa, ale z daleka trudno go dostrzec. Trzeba umieć utrzymać rytm, więc potrzebny jest okres nauki. W porównaniu z darbuką jego głos jest bardziej dzwoniący. Ci, którzy naprawdę mają słuch muzyczny, wyczują różnicę wobec darbuki.

Jak grać na doumbeku? Warto uczyć się od mistrza. Jak każdy instrument muzyczny, ma swoje wyzwania. W niektórych szkołach muzycznych obok darbuki prowadzi się też lekcje gry na doumbeku. To, że jest podobny do darbuki, nie znaczy, że każdy, kto gra na darbuce, zagra też na doumbeku. Choć są bardzo podobne, naciągnięty na niego plastik i barwa, którą wydaje, są inne. Dlatego dobra gra na doumbeku wymaga ciężkiej pracy.