Czym jest shourangiz? Jak grać na shourangizie?

Shourangiz to bardzo egzotyczny orientalny instrument strunowy. Jeśli szukasz wyjątkowego, innego instrumentu, którym wyrazisz swoje uczucia poprzez muzykę, shourangiz może być właśnie tym. Już teraz przyciąga uwagę muzyków z całego świata, którzy szukają ekscytującej przygody do odkrycia. 

Czym jest shourangiz?

Shourangiz (znany też jako shurangiz) to szarpany instrument strunowy z Iranu. Należy do rodziny lutni. To stosunkowo nowy instrument, stworzony na bazie setaru i taru przez Hossaina Alizade — bardzo znanego muzyka, który opanował grę na setarze i tarze.

Ma większy korpus niż setar i jest w całości wykonany z drewna, z wyjątkiem płyty wierzchniej, w której znajduje się fragment ze skóry, inspirowany tarem. Shourangiz to w farsi bardzo znaczące słowo. Oznacza „podniecenie, pasję” — i tę pasję da się usłyszeć w strunach tego pięknego instrumentu. Łagodność i wolumen brzmienia tego instrumentu biorą się z połączenia skóry zwierzęcej i drewna, co uchodzi za znak rozpoznawczy shourangiza.

Może cię zainteresować: Wszystko o muzyce etnicznej

Jakie cechy ma shourangiz?

Jego skala mieści się między tarem a setarem. Głos shourangiza jest mocniejszy niż setaru i łagodniejszy niż taru. Ma 6 strun ustawionych w 3 chóry po dwie. Choć na pierwszy rzut oka główną różnicą między shourangizem a jego pierwowzorem, setarem, wydaje się liczba strun, ma on także dłuższą i smuklejszą podstrunnicę, która mieści więcej progów na gryfie. Jego korpus jest większy niż setaru. W odróżnieniu od setaru korpus shourangiza jest w całości wykonany z drewna, ale na płycie wierzchniej znajduje się mały fragment ze skóry, który dodaje rezonansu i sprawia, że niższe dźwięki są lepiej słyszalne. Ten fragment skóry nie jest tak cienki jak w tarze, więc lepiej znosi zmiany klimatu. 

Istnieje też mniejszy shourangiz. Ten mały, 4-strunowy shourangiz bardziej przypomina setar niż wersja 6-strunowa. 2 struny umieszczono razem w jednym chórze, a pozostałe dwie osobno. Mniejszy shourangiz ma też skalę zbliżoną do setaru, podczas gdy duży ma skalę basową. 6-strunowy shourangiz bywa strojony o oktawę niżej niż setar.

Jak grać na shourangizie?

Technika gry na shourangizie jest bardzo zbliżona do gry na setarze. Ogromne znaczenie ma prawidłowa pozycja siedząca: muzyk powinien siedzieć wygodnie z wyprostowanymi plecami. Zwykle gra się prawą ręką, opierając na płycie wierzchniej na wpół otwartą pięść, i szarpie palcem wskazującym. Niektórzy muzycy używają też pozostałych palców. Pełne opanowanie płynnych ruchów palców może wymagać wielu godzin ćwiczeń, dlatego prawa ręka musi być rozluźniona. Od muzyka zależy, czy użyje nakładki na palec, czy zagra samymi palcami, ale zdecydowana większość grających na shourangizie woli grać wyłącznie palcami.

Shourangiz daje magiczne, tajemnicze i świeże doświadczenie muzyczne — dobrej zabawy przy jego odkrywaniu!

Może cię zainteresować: Muzyka i dusza