Jakich gatunków drewna używa się do budowy oudów?
Jak w wielu rękodziełach, budowa oudu wymaga niezwykłego mistrzostwa. Poza mistrzostwem liczy się to, aby materiały użyte w oudzie były wysokiej jakości. Przede wszystkim surowcem oudu, jak w większości instrumentów, jest drewno. Nawet w najprostszym oudzie używa się średnio ośmiu gatunków drewna.
Wśród tych gatunków nawet drzewa należące do tego samego gatunku mogą mieć rozmaite cechy. Dlatego istotne jest, byśmy wiedzieli, jak obrobić które drewno i jaki wpływ może ono mieć na brzmienie oudu. Jakich więc gatunków drewna używa się do budowy oudu? Czytaj dalej nasz artykuł, aby poznać szczegóły na ten temat.
Jak rozpoznać oud dobrej jakości?

Aby ocenić jakość oudu, musisz zwrócić uwagę na 3 kryteria. Są one następujące:
- Kołki, które się nie luzują (bez luzowania)
Jak we wszystkich instrumentach strunowych, jedną z najistotniejszych spraw w oudzie jest prawidłowe strojenie. Jeśli instrument nie jest dobrze nastrojony, dźwięki nie będą właściwe, a taki oud nie zadowoli ani grającego, ani słuchacza. Znów jak we wszystkich instrumentach strunowych, oud stroi się za pomocą kołków. Jeśli kołki, które przekręcasz przy strojeniu, nie trzymają i się cofają (luzowanie), nazywa się to rozstrojeniem (samoczynnym puszczaniem kołków). W dobrej jakości oudzie nie powinno to stanowić problemu.
- Barwa oudu nie jest zniekształcona
Choć wydaje się to prostym problemem, zrozumiesz go o wiele lepiej, gdy poznasz kilka oudów o różnej jakości. Drewno użyte w pudle rezonansowym nie powinno być zbyt grube, aby barwa oudu nie została zniekształcona. Jeśli jest zbyt grube, dźwięku wyjdzie mniej. To da głębsze brzmienie. A to niekorzystnie wpłynie na Twoją ochotę do gry na oudzie.
- Nie daj się zwieść wyglądowi oudu!
Wygląd Twojego oudu może bardzo cieszyć oko, ale możesz doświadczyć wielu różnych problemów z jego brzmieniem, barwą albo kołkami. Skromny, lecz dobrze brzmiący i bezproblemowy oud jest o wiele cenniejszy. Dlatego istotne jest, aby nie dać się zwieść obrazowi.
Jakich gatunków drewna używa się do budowy oudów?
Oto niektóre z podstawowych gatunków drewna używanych do budowy oudu:
- orzech włoski,
- mahoń,
- lipa,
- śliwa,
- morela,
- czereśnia,
- róża,
- wiśnia,
- klon
Poza tymi rodzimymi gatunkami używa się także drewna sprowadzanego. Najbardziej znane z nich to gatunki tropikalne, takie jak vengi, megase czy palisander.
Które drewno najlepiej nadaje się do budowy oudu?

Żaden z gatunków drewna używanych do budowy oudu nie góruje nad pozostałymi. Bardziej niż gatunek interesuje nas wysuszenie i jakość drewna. Może to być różne u każdego mistrza, który buduje oudy. Jedni mistrzowie potrafią wydobyć piękne, wysokiej jakości brzmienie z drewna vengi, inni z orzecha włoskiego, a jeszcze inni z palisandru.
Przy budowie oudu nie każdego drewna używa się na płytę wierzchnią, czyli na korpus. Powinno się stosować wyłącznie bardzo dobrze wysuszone drewno świerkowe.
W Sala Muzik dokładamy starań, aby zapewnić Ci najlepszą obsługę. Obserwuj nas, aby dowiedzieć się więcej o instrumencie z Bliskiego Wschodu, obejrzeć nasze produkty i kupować.

I primi strumenti oud (o ʿūd), nati probabilmente in Mesopotamia o in Persia intorno al III secolo d.C. (con radici ancora più antiche), venivano costruiti con i materiali naturali disponibili localmente, scelti per la loro risonanza, lavorabilità e durata.
Legni usati nei primi oud:
Noce (Juglans spp.)
Spesso utilizzato per la cassa posteriore (la “bowl” o fondo bombato). La noce ha un suono caldo e una buona resistenza strutturale.
Cipresso (Cupressus spp.)
Legno leggero e aromatico, impiegato per il fondo e le fasce laterali. Offre un timbro brillante e definito.
Cedro del Libano (Cedrus libani)
Utilizzato in alcune varianti storiche, soprattutto per il top (la tavola armonica). È leggero ma molto risonante.
Abete rosso (Picea spp.)
Usato occasionalmente per la tavola armonica. Fornisce un’eccellente proiezione del suono ed è comune anche negli strumenti a corda moderni.
Ebano o Palissandro (per tastiere e piroli)
Questi legni duri e resistenti venivano impiegati per le parti più soggette all’usura, anche se più difficili da lavorare.
Caratteristiche generali:
Gli antichi liutai sceglievano legni stagionati, a grana fine, per garantire un suono pulito e una lunga durata.
L’oud tradizionale non aveva tasti, e ciò richiedeva una costruzione molto precisa della tastiera.
Nel tempo, la liuteria dell’oud si è evoluta con influenze arabe, turche e persiane, e con l’introduzione di nuovi legni, ma le basi restano le stesse: combinare leggerezza, risonanza e bellezza estetica.
I primi oud, con quale legni venivano costruiti?
Leave a comment